Hahnemann vroeg zich af waarom de oude
ziektetoestand na enige tijd bij zijn patiënten weer terugkwam. Hij ondervroeg
velen uitvoerig en kreeg een precies ziektebeeld in het vizier. Twaalf jaar lang
hield hij een precieze anamnese of een ziektejournaal eropna. Hij vergeleek
alle patiëntenberichten met elkaar en herkende de samenhangen, wetmatigheden en
erfelijke factoren. Hij deelde deze in drie groepen op: psora, sycose en
syfilis. Deze groepering noemde hij miasma´s omdat alles samengevat is in een
toxische belasting en vanaf de geboorte verankerd liggen en niet door
uiterlijke invloeden worden opgeroepen. Als de innerlijke neiging van de mens
uiteindelijk tot een chronische kwaal leidt en de gevoeligheid voor uiterlijke
ziekte-invloeden bestaat, dan verklaart dat het een en ander.
Psora betekent onderfunctie van een orgaan als
constitutionele toestand en gebrek aan een bepaalde functie. Sycose is een
overfunctie van een orgaan, een teveel aan functie. Syfilis een geperverteerde
orgaanfunctie en dat is een degeneratieve verstoring van een orgaan. Iemand die
naar een droge, schilferende huid neigt en dat met een zalf onderdrukt, heeft
duidelijk een onderfunctie van de huid en een orgaan. Zo´n persoon is geboren
onder het psorische miasmagestel. Neigt iemand tot wratten, poliepen, fibromen,
condylomen of moederwratten, dan heeft hij daarentegen een onderfunctie van een
orgaan en dit kan toegeschreven worden aan een sycose miasma. Geboren onder het
syfilitisch miasmagestel, neigt men tot zweren, rhagaden, fissuren, enzovoort.
Dergelijke aandoeningen kleven zich vast aan de levenskracht van de mens en dit
wordt aan de nakomelingen doorgegeven.
Miasma´s maken zich voor bepaalde kwalen eerst
kwetsbaar en zetten de gevolgen van een kwaal op gang door onderdrukking van
een regulier chemisch medicijn. Onze individuele miasma´s hebben wij aan onze
voorouders te danken. Wij krijgen hun leefwijze en omstandigheden als erfenis
cadeau. Homeopathie kan echter het geestelijk milieu veranderen. Hoe
langer ziektes onderdrukt worden – met reguliere middelen - hoe veelvuldiger,
boosaardiger en agressiever de miasma´s worden. De beroemde homeopathische
Engelse arts, dr. Kent, stelde al in 1900 vast, dat miasma´s, die de mensheid
ziek maken, door reguliere middelen nog duizendvoudig gecompliceerder worden gemaakt.
Elk individu komt op de wereld met een bepaalde sterkte aan levenskracht, maar
ook met een bepaalde sterkte aan miasma. Ieder van ons heeft de individuele
neiging tot een chronische kwaal. De ene neigt tot reuma, een ander tot astma
en weer een ander tot diabetes. De miasma´s worden van generatie tot generatie
sterker. Wat een reguliere arts niet kon, dat kon Hahnemann wel, omdat hij elke
ziekte met veel logica benaderde. Alles wat verzwakkend op de menselijke
levenskracht inwerkt, doet miasma´s opwekken. Dat kan van alles zijn: te weinig
slaap, verdriet, zorgen, slechte leefwijze en voeding, inentingen en
allopathie. Om de levenskracht meer te versterken is goede voeding nodig,
evenals een goede leefwijze, want deze verzwakken de miasma´s niet.
© www.natuurarts.info